Gastblogs

Gastblog | Kleine ongelukjes in een oogwenk

3 november 2017

Eens in de maand draag ik het stokje over aan een gastblogger. Vandaag is Saskia aan het woord. Allereerst zal ik me even voorstellen: ik ben Saskia, kom uit de jaren ’80 en ik heb een persoonlijk lifestyle blog op iliveformydreams.com. In het dagelijks leven ben ik pedagogisch medewerkster. Dit doe ik op verschillende werksoorten bij dezelfde werkgever. Ik werk met kinderen van 2 t/m 12 jaar, lekker uitdagend en wisselend.

Al dik 10 jaar werk ik in de kinderopvang en gelukkig *klopt af* heb ik nog niet veel ernstige dingen meegemaakt. Het enige wat ik kan bedenken is een broodje met pindakaas uit een kindje haar mond trekken omdat het een bal was, en een kindje onderste boven houden omdat het een knikker in haar mond had gestopt. Verder geen echt heftige incidenten. Tot nu… Dit artikel gaat dan ook over de leeftijd 2 tot 4 jaar waarmee ik werk, twee dagen per week ben ik namelijk peuterleidster. Een hele verantwoording om met 16 peuters zo’n dag te draaien (vooral aangezien ik op een VVE-peuterspeelzaal werk, waar een taalachterstand 9 van de 10 keer normaal is).

We zaten aan tafel te eten met nog maar een aantal kinderen. De rest was al aan het vrij spelen, want peuters zijn altijd lekker draaierig en kunnen niet zolang stilzitten. Tegenover me zat jongetje K. K. is 3,5 jaar en eet altijd goed. Echter, was hij volgens mij deze keer vergeten te kauwen. Tegenover me begon hij ineens flink te hoesten. Dit gebeurt wel vaker, dus ik buig me over de tafel heen en klop hem op zijn rug. En nog een aantal keren. Totdat hij blijft hoesten en van rood naar paars aan loopt. Ik heb nog nooit zo snel gehandeld en om een tafel heen gelopen. Ik liep wel rustig, vooral om K. en de andere kinderen geen schrik aan te praten. Ik klopte tussen zijn schouderbladen en voerde toen dit niet hielp de heimlichgreep bij hem uit. Tussen dit door bleef ik praten. ‘Spuug het maar uit, het geeft niet, gooi er maar uit.’ Ik merkte namelijk aan K. dat hij het niet zo leuk vond dat hij het moet uitspugen (hij is nogal een beetje van de smetvrees, ook met verven en zand namelijk).

Uiteindelijk kwam het eruit zetten. En mijn vermoeden was goed: hij had dus blijkbaar niet gekauwd. Het was één klomp met brood wat in zijn keel was blijven steken.

Hijzelf had er weinig last van. En reageerde: ‘Oh het was een beetje veel, dus nu heb ik gespuugd.’ Uiteraard heb ik dit wel aan moeder verteld en een ongevallenformulier ingevuld. Moeder was erg blij (uiteraard) en bedankte me voor mijn snelle handelen.

K. heeft er verder weinig last van gehad, de eerste weken na het incident wilde hij alleen wel zijn brood in stukjes hebben. Kleine stukjes. Dit is inmiddels alweer helemaal over en hij eet elke week rustig zijn boterham op.

Heel vaak gaat er door mijn hoofd Wat nou als…. Wat nou als ik geen EHBO had gehad? Of als ik net even van tafel was weggelopen? (Er zat nog een stagiaire aan tafel op het moment, die haar hoofd weg keerde en niet wist wat er gebeurde, mijn collega was nét op dat moment naar de wc.) Ik besef me maar al te goed dat dit ook een stuk minder goed had kunnen aflopen… Maar gelukkig handelde ik gelijk (en rustig), zonder erbij na te denken en is het verhaal goed afgelopen.

Lieve Saskia, enorm bedankt dat je jouw verhaal op mijn blog wilde delen! :-) Op haar eigen blog schreef Saskia ook een kort blogje over dit onderwerp, welke hier te lezen is. Wil jij net als Saskia en de andere gastbloggers ook jouw verhaal, recept, DIY, tips en tricks, talent of een ander leuk gastartikel met ons delen, neem dan contact met mij op.

2 Comments

  • Reply Aneta 3 november 2017 at 07:49

    Dat zijn echt kleine ongelukjes die zomaar ineens kunnen gebeurt waarbij je geen zicht op hebt met zoveel peutertjes. Zelf heb ik ook binnen de kinderopvang gewerk. Ik had een kindje met een koortsstuip. Vreselijk vond ik dat. Heb er er nachtmerries over gehad🙈
    Aneta heeft onlangs geplaatst…Peutermelk kan vitaminetekort helpen te voorkomenMy Profile

  • Reply Evelyne 3 november 2017 at 19:45

    Goed gedaan Sas! Dit kom ik uiteraard ook wel eens tegen, ik werk nl in een rusthuis. Dit en andere fratsen :) Leuk om te lezen dit!
    Evelyne heeft onlangs geplaatst…52 blije maandagen #42 | Waar ga jij je op focussen vandaag?My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Mijn kiekjes | Oktober 2017

    Wow. Hier schrik ik toch wel van. Mijn laatste 'Mijn kiekjes' is van maart 2017. Oké, ik ben een hele...

    Sluiten