Persoonlijk

Hallo blog, daar ben ik weer!

6 oktober 2017

Hallo blog, daar ben ik weer! Er was een tijd dat ik ontzettend gemotiveerd was om aan mijn blog te werken. Bijna alles moest ervoor wijken: de studie, het sporten en soms zelfs mijn sociale leven. Ik genoot zo van het bloggen, de verhalen van andere bloggers en zo veel meer. En toen was dat ineens weg. Zomaar, pats boem weg. Hartstikke weg zelfs! In juli postte ik nog heel vrolijk mijn project #100blijedagen, maar zelfs daar kwam niets meer van terecht. Ik had er de puf niet meer voor. En nu… Nu voelt het weer als vanouds om achter mijn laptop een blogje weg te tikken.

Iedereen komt weleens op een moment in het leven dat je jezelf honderd vragen tegelijk stelt en dat je op geen enkele vraag het antwoord weet. Zo’n moment heb ik gehad. Soms heb je het even niet voor het kiezen en loopt het leven zoals het loopt. Je voelt je rot en je wilt je ook gewoon even rot voelen. Yay, voor jezelf rot mogen voelen! Soms wil je ook gewoon even niets. Geen social media, geen blog, geen telefoon. Gewoon echt helemaal niets.

Ja, jongens, ik kan hier wel een heel rooskleurig verhaal neerzetten en beweren dat ik een fantastische tijd achter de rug heb – ik wilde dat ik dat kon -, maar dat is niet zo. Het verlies van mijn baan en daarmee ontzettend toffe collega’s hakte er toch wel even in. Harder dan ik dacht zelfs. Ik viel in een soort gat, in een onmens diepe put waar ik met glibberen en weer uitglijden toch uit wist te komen. Hoe? Vraag het mij maar niet, want ik weet het zelf ook niet, ha! Mijn omgeving had vooral heel veel vertrouwen in mij, straalde dat dagelijks naar mij uit en daar ging ze hoor: weer een stapje omhoog glibberen en weer twee stapjes omlaag glijden. Tja, een gladde put dus. ;-)

Maar hé, hebben we niet allemaal zo’n moment in ons leven? Een moment dat we ons rot voelen, even niet meer weten wat we met onszelf moeten en uiteindelijk, alsof er een wonder is gebeurd, daar weer uit komen? Ik had dus zo’n moment. Van een hele dag niets doen en (soms letterlijk) jankend in een hoekje zitten, naar stralend door de dag huppelen! Dat is wat ik de afgelopen tijd heb weten te bereiken. Ik verloor even de bikkel en doorzetter die in mij zit uit het oog. Nieuwsflits: dat voelt als falen voor een chaotische perfectionist. ;-) Wat ik al zei: soms heb je het even niet voor het kiezen hoe je leven loopt. Ik was gewoon even niet zo blij. Volgende nieuwsflits: dat mag best! Het voelde gewoon niet goed om te gaan bloggen, terwijl ik vooral met mezelf in de knoop zat. Maar ineens was daar weer het gevoel: ik wíl bloggen. Ik wil weer schrijven en mijn ooit zo grote hobby weer onderdeel laten zijn van mijn leven. Dus: hallo blog!

Heus, ik zal niet ineens tientallen blogjes uit mijn vingers ratelen, maar ik wil proberen om op vaste momenten een blogje de (online) wereld in te laten vliegen. Zo kun je vanaf volgende week (bijna) iedere maandag, woensdag, vrijdag en zondag een blogje uit mijn pols vinden. Juist ja: bijna. Ik beloof niets, want dan kan ik alleen maar ‘falen’. ;-) Ik zie wel waar het schip strandt! :-)

Hoe ga jij om met mindere periodes in jouw leven?

9 Comments

  • Reply Inge | Monsieur Mango 7 oktober 2017 at 19:49

    Heel fijn dat je er weer bent! Herkenbaar wat je hebt geschreven, ik zat / zit een beetje in diezelfde put.

    • Reply Renske 7 oktober 2017 at 20:05

      Het voelt ook echt weer goed om te bloggen. :-) Dat gevoel was gewoon weg. Heel eerlijk? Ik heb dit blogje pas écht durven schrijven na ons fijne gesprek, hihi. Ik wilde niet zomaar weer uit de lucht komen vallen met blogjes, maar wist ook nog niet zo goed hoe dan wel. Ik hoop dat jij ook weer snel uit de put glibbert! <3

  • Reply Romy 8 oktober 2017 at 09:32

    Wat onwijs fijn om weer een blog van je te lezen! Wel heel naar om te horen dat je zo’n lastige tijd achter de rug hebt. Stoppen bij een leuke werkgever is ook niet makkelijk. Ik vind het wel onwijs stoer en knap dat je, met hulp van anderen, stap voor stap iets omhoog durft te glibberen uit die put. Het is misschien niet makkelijk en gaat misschien niet in één keer goed, maar jij komt er wel! :)
    Romy heeft onlangs geplaatst…Outfit | Ik draag (na 8 jaar!) een spijkerbroek!My Profile

    • Reply Renske 8 oktober 2017 at 13:27

      Wat een ontzettend lieve reactie, Romy! Ik krijg er een beetje rode wangetjes van, hihi. Dank je voor de lieve woorden! :-)

  • Reply Irene 8 oktober 2017 at 17:04

    Leuk dat je terug bent! Ik herken je put. Zit er ook in. Al is die van mij nog vrij klein.

    • Reply Renske 8 oktober 2017 at 21:49

      Leuk om te lezen, Irene! :-) Behalve dat jij in een put zit natuurlijk. Ik hoop dat je er snel weer uit komt. Wel fijn dat je niet de enige bent, hihi. Ook al voelt dat vaak wel zo.

  • Reply Evelyne 9 oktober 2017 at 19:50

    Zo blij dat je terug bent. Ik heb je schrijfsels echt gemist! Maar, wat je hier schrijft is ook wel herkenbaar voor mij. Al hou ik mij vast aan het bloggen en mensen die mijn blog lezen. Ik put er precies moed en zelfvertrouwen in op. Werkt voor iedereen anders natuurlijk. Ik hoop dat je je snel terug beter voelt :)

  • Reply Saskia 10 oktober 2017 at 11:42

    YAY je bent terug<3 Ik heb je artikel, zoals ik eerder al aangaf gemist. Leuk dus om je weer te kunnen volgen.
    Dat van je baan herken ik maar al te goed, je kan dan zeker in een soort gat vallen. Daarbij voelde ik me ook erg teleurgesteld in mezelf, dat het wéér niet was gelukt een baan te houden. Maar nu ben ik meer dan ooit op mijn plek!

    We mailen snel weer :-)

  • Reply Jessica J. 10 oktober 2017 at 13:13

    Fijn dat je terug bent! ♥
    Mooi geschreven. Ik herken het, hoor. Doe maar rustig aan, we zien je blogposts wel verschijnen. Fijn dat de zín terug is, dat is een ontzettend goed begin! Hopelijk voel je je gauw terug beter.
    Jessica J. heeft onlangs geplaatst…My scentful life #73 • Duvelse liefde en Twin PeaksMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    De start van #100blijedagen

    Joe, hallo! Het leeft nog hoor, ha. Moet ik mij al opnieuw voorstellen of zeggen de namen 'Renske' en 'Montévie'...

    Sluiten